Het was elf jaar geleden dat de Titanic was gezonken. Had René Lacoste daar aan gedacht toen hij aan boord ging van de oceaanstomer France*? Helemaal niet. Dat was in de verste verte niet zijn stijl. Le Havre naar New York was een overtocht van zeven dagen en eenmaal aan land op een ander continent zou er een hele nieuwe wereld te ontdekken zijn - nieuwe bezienswaardigheden en geluiden, een nieuwe cultuur, een nieuwe taal. Maar bovenal zou er het toernooi zijn, met die eerste play-off tegen de Australische ploeg. Dat was waarschijnlijk waar de jonge Lacoste aan dacht toen hij aan boord stapte met zijn koffer en rackets.

René Lacoste werd door zijn moeder Marie-Madeleine vergezeld op de lange reis aan boord van het lijnschip met vier tunnels van de Compagnie Générale Transatlantique. Ze vond hem te jong om alleen de Atlantische Oceaan over te steken. Er waren ook drie mannen bij hen op de reis. Ten eerste de aanvoerder van het Davis Cup-team van Frankrijk, Allan H. Muhr, de man die Lacoste zijn kans had gegeven. Muhr had ook twee doorgewinterde spelers geselecteerd voor deze interzonale play-off, Pierre Hirsch en Jacques Brugnon, die ouder en meer ervaren waren dan René. De gevierde opstelling van de Vier Musketiers was nog niet compleet - Henri Cochet moest zich nog bij hen voegen en Hirsch had zijn plek nog niet afgestaan aan Jean Borotra - maar dit team zag er nu al uit alsof het het ver zou kunnen schoppen.

In die tijd waren oceaanschepen modieuze speeltuinen voor de hogere klassen om elkaar te ontmoeten en te socialiseren. Een paar jaar later was het zelfs op een andere Atlantische oversteek dat Lacoste de vrouw ontmoette die zijn vrouw zou worden, kampioengolfer Simone Thion de la Chaume. Tijdens deze eerste cruise leerde de jonge René een Amerikaanse ondernemer kennen die eigenaar was van een warenhuis in San Francisco. Zijn nieuwe vriend liet hem kennismaken met mahjong, een Chinees spel op basis van tegels dat hem meteen boeide.

Het spelen van mahjong gaf René tijd om na te denken, het hield hem bezig terwijl hij nadacht. Misschien kreeg het idee voor zijn eerste uitvinding al vorm: een mahjongtafel voor op reis, waarvoor hij binnenkort zijn allereerste patent zou aanvragen. Maar de tenniskampioen zorgde ook voor zijn lichaam. Lacoste trainde samen met zijn twee teamgenoten, hij rende, rekte zich uit en deed gymnastiekoefeningen. Af en toe namen de drie mannen zelfs hun rackets mee naar het houten dek van het schip om een paar rally's uit te wisselen. Amerika kwam dichterbij en de Australiërs ook.